iWoz και iCon
Posted by: Stylo on: Ιανουαρίου 4, 2007
  |
Τα δύο βιβλία, το “Steve Wozniak – iWoz” και το “Steve Jobs – iCon” που μεταφράστηκε και στα Ελληνικά, κυκλοφόρησαν περίπου την ίδια εποχή, έχουν τίτλο με το ίδιο περίπου λογοπαίγνιο (“iWoz” και “iCon”, όπως λέμε iMac, iPod ή iTunes, όλα δημιουργήματα της Apple) και αναφέρονται στους δύο φίλους και συνιδρυτές της Apple, που έχουν μάλιστα και το ίδιο μικρό όνομα, τους Steven Wozniak και Steve Jobs.
Είναι δηλαδή δύο βιβλία με πολλά κοινά μεταξύ τους στοιχεία όπως τον τίτλο, τη γλώσσα, το μέγεθος, το σκληρό εξώφυλλο και την περίοδο έκδοσης, γραμμένα για δύο ανθρώπους με πολλά κοινά στοιχεία, ανθρώπους που μεγάλωσαν μαζί στην ίδια γειτονιά, |
| δημιούργησαν μαζί τον πρώτο προσωπικό υπολογιστή και ίδρυσαν μαζί την ίδια εταιρία με την οποία έγιναν και οι δύο γνωστοί σε όλο τον κόσμο και άφησαν το δικό τους στίγμα στην ιστορία της τεχνολογίας και τους πολιτισμού μας γενικότερα.
Κι ενώ το εξώφυλλο του ενός βιβλίου είναι, κάτω από το κάλυμμα, λευκό, το εξώφυλλο του άλλου είναι μαύρο. Σαν να θέλουν με αυτόν τον τρόπο να εκφράσουν την μόνη και μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο προσώπων όπου αναφέρονται. Την μεγάλη διαφορά του χαρακτήρα τους, απόρροια των εκ διαμέτρου αντίθετων παιδικών τους βιωμάτων. Ο ένας Steve, ο Steve Jobs, υιοθετημένο παιδί μιάς φτωχής οικογένειας, χωρίς πανεπιστημιακή μόρφωση, μεγαλωμένος μέσα στην φτώχεια και την μιζέρια, εγωκεντρικός και ατίθασος γιατί ποτέ δεν μπόρεσε να ξεπεράσει την απώλεια των πραγματικών του γονιών και την οικονομική κατάσταση των θετών, ποτέ δεν απέκτησε ιδιαίτερες γνώσεις για τους υπολογιστές και τον προγραμματισμό και στάθηκε πάντα δύσκολος με τους συνεργάτες του γιαυτό άλλωστε και αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την Apple. Δεν έπαψε όμως ποτέ να κοιτάει μπροστά και να ονειρεύεται, σύμπτωμα της έμφυτης μεγαλομανίας του αλλά και της φτώχειας και παρά την έλλειψη τεχνικών γνώσεων μπόρεσε να οδηγηθεί ξανά στην επιτυχία. Ο άλλος Steve, ο Steven Wozniak, παιδί μιάς ευκατάστατης οικογένειας όπου πέρασε όμορφα παιδικά χρόνια, με πατέρα μηχανικό που του εμφύτευσε από πολύ νωρίς το ενδιαφέρον για τα ηλεκτρονικά κυκλώματα, πράγμα που έκανε τον Steve ικανό να διακρίνεται στους σχολικούς διαγωνισμούς και να βάλει σαν στόχο της ζωή του να γίνει κι αυτός μηχανικός. Ήταν ένα παιδί με πανεπιστημιακή μόρφωση, ένας χαμηλών τόνων χαρακτήρας, συγκεντρωμένος απόλυτα στο διάβασμα και τις αγαπημένες του ηλεκτρονικές κατασκευές, ένας αλτρουϊστής, που πάντα πίστευε ότι για τον μηχανικό αποκλειστικός σκοπός είναι να αλλάζει με τις κατασκευές του τον κόσμο προς το καλύτερο. Έχει πολύ ενδιαφέρον το δεύτερο κεφάλαιο του βιβλίου του, όπου περιγράφει το πως από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού άρχισε να γνωρίζει και να αντιλαμβάνεται πράγματα όπως οι αντιστάσεις, οι πυκνωτές, οι δίοδοι, οι λογικές πύλες AND και OR, το δυαδικό σύστημα αριθμών που είναι η βάση λειτουργίας των ηλεκτρονικών κυκλωμάτων, πράγματα που είχε την τύχη να τα γνωρίσει και με τη βοήθεια του μηχανικού πατέρα του και που χάριν σ’αυτά κατάφερε να ολοκληρώνει δύσκολα για την ηλικία του κατασκευάσματα για τους διαγωνισμούς τεχνολογίας του σχολείου του. “Υπήρξα τυχερός, γράφει, γιατί όλα αυτά άρχισα να τα μαθαίνω από την πρώτη τάξη μέχρι την τελευταία, σταδιακά, το ένα μετά το άλλο, χωρίς καμία πίεση. Ποτέ δεν αναγκάστηκα να μάθω κάτι που ήταν δύο επίπεδα μπροστά από τις δικές μου παιδικές γνώσεις! One step at a time! Ένα βήμα κάθε φορά! Δύο άνθρωποι με τόσο διαφορετικά βιώματα και συνάμα δύο άνθρωποι με τόσα κοινά στοιχεία και πιό σημαντικό από αυτά την ανάγκη να ονειρεύονται και την πεποίθηση ότι μπορούν να προσεγγίσουν το όνειρό τους. Τη δημιουργία του πρώτου προσωπικού υπολογιστή. Του υπολογιστή όπως τον ξέρουμε σήμερα. Ποτέ ξανά μετά από αυτούς ο κόσμο δεν θα ήταν ο ίδιος! |
|
Το Ελληνικό πρόβλημα
Posted by: Stylo on: Ιανουαρίου 1, 2007
Οφείλω να αναδημοσιεύσω και στην πρώτη σελίδα το σχόλιο του επισκέπτη μας Κώστα Καββαδία, διότι δίνει με πολύ εύστοχο τρόπο μέσα από την δική του εμπειρία, την αναχρονιστική νοοτροπία που διέπει την χώρα μας σε σχέση με την ανάδειξη του νέου και εμπορικά εφαρμόσιμου καθώς και την απαξίωση τις τεχνολογικής ανάπτυξης. Μου γράφει λοιπόν ο κύριος Καββαδίας :
“…οι καινοτόμες ιδέες καλές είναι και υπάρχουν το μεγάλο πρόβλημα όμως σε αυτό τον τόπο που ζούμε είναι η βοήθεια για την υλοποίησή τους από κάποιο Δημόσιο φορέα ή από εταιρείες που μπορεί να έχουν κάποιο ερευνητικό τμήμα επ’ οφελεία τους και αφού πρώτα αξιολογηθούν από κάποιον γνώστη του αντικειμένου να υπάρχει και η ανάλογη βοήθεια, εδώ όμως ούτε εταιρείες ενδιαφέρονται, ούτε φορείς, ούτε Πανεπιστήμια παρά μόνο σε ότι μπορεί να αποδώσει άμεσα έτοιμο χρήμα.”
“Αν μου βρεις λοιπόν κάποιον που να ενδιαφέρεται για υλοποίηση καινοτόμων ιδεών γράψε μου. Το πρόβλημα το αντιμετώπισα σε δικιά μου επινόηση που δεν μπορώ να πω ότι για την συγκεκριμένη ήταν και ότι καλύτερο πάνω στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μπήκα όμως στο βάσανο του Ο.Β.Ι., Κ.Α.Π.Ε. και του ψαξίματος για την υλοποίησή της που μόνο ψυχοφθόρα ήταν και αυτό που με πειράζει περισσότερο ήταν οτι δεν μπαίναν ούτε στον κόπο να δουν περι τίνος πρόκειται και μετά να μιλήσουν, τώρα δε που έχω κάποιες κατά πολύ καλύτερες ιδέες από αυτήν δυστυχώς μένουν μόνο στην σκέψη μέχρι που και αυτές να ξεπερασθούν από την τεχνολογία που απέξω θα έρθει ή κάποιου μυημένου με κανένα ευρωπαικό κονδύλι.”
Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η χώρα μας αντελήφθη όσο ποτέ άλλωτε την πίεση από έναν διεθνή εμπορικό ανταγωνισμό, από χώρες αναπτυσσόμενες που μερικά χρόνια πριν δεν υφίσταντο στον Διεθνή επιχειρηματικό χάρτη και οι οικονομίες τους άρχισαν να “αναδύονται” όπως λέγεται, μόλις τα τελευταία χρόνια και με το σημαντικό πλεονέκτημα του φθηνότερου εργατικού κόστους να προβάλλουν ανταγωνιστικότερα τα προϊόντα τους. Έτσι η χώρα μας βλέποντας παραδοσιακούς επιχειρηματικούς της κλάδους να καταρρέουν όπως π.χ. η κλωστοϋφαντουργία και η γεωργία, διαπίστωσε πολύ αργά την ανάγκη να δώσει στο εθνικό της προϊόν προστιθέμενη αξία μέσω της ανάπτυξης νέων τεχνολογιών και καινοτομιών. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του Υπουργού Ανάπτυξης ότι σε αυτόν το τομέα η χώρα μας βρίσκεται σχεδόν 80 χρόνια πίσω σε σχέση με άλλες του Δυτικού κόσμου.
Το χαρακτηριστικό όμως με την στάση της χώρας μας, πέραν από τις εξελίξεις των τελευταίων ετών, ένα σημείο στο οποίο πιστεύω ότι βρίσκεται η ουσία και η βαθύτερη αιτία της όποιας καθυστέρησης είναι ότι εδώ και μερικές δεκαετίες όταν οι συνθήκες υπήρξαν ευνοϊκότερες για την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, η ίδια δεν μερίμνησε και αντίθετα απαξίωσε να μιμηθεί την τεχνολογική ανάπτυξη άλλων χωρών, όταν μάλιστα αυτές οι άλλες χώρες ήταν η πηγή πολλών τεχνολογικών προϊόντων που η αναπτυσσόμενη τότε χώρα μας άρχισε να χρησιμοποιεί με δυσβάσταχτο κόστος για την δικής της οικονομία.
Με άλλα λόγια, η χώρα μας είτε από δική της επιλογή ή λόγω γενικότερων διεθνών οικονομικών συνθηκών, αρκέστηκε στο να αποτελέσει έναν δυναμικό καταναλωτή πολλών προϊόντων και κυρίως μηχανολογικού εξοπλισμού από άλλες δυτικές και ασιατικές χώρες, χωρίς η ίδια να μεριμνήσει για την προώθηση δικών της τεχνολογικών λύσεων, ενώ παράλληλα αποτέλεσε έναν ανασταλτικό παράγοντα για την εγκατάσταση πολλών σημαντικών επενδύσεων στο δικό της έδαφος.
Το παράδειγμα το αυτοκινήτου, που από τις αρχές της δεκαετίας του 70 άρχισε να γνωρίζει πλατύτερη διάδοση στη χώρα μας, είναι χαρακτηριστικό. Από τα μέσα της δεκαετίας του 70, όταν οι περισσότεροι Έλληνες αποκτήσαμε το πρώτο μας αυτοκίνητο, μέχρι τις μέρες μας που η χρήση του αυτοκινήτου έχει γνωρίσει την μεγαλύτερή της διάδοση, η χώρα μας εξάγει τεράστια ποσά συναλλάγματος χωρίς ποτέ να αναρωτηθούμε αν μπορεί το συνάλλαγμα αυτό να αντισταθμιστεί από το δικό μας οποιοδήποτε Εθνικό προϊόν και τις επιπτώσεις που αυτό επιφέρει στην Εθνική μας Οικονομία. Επιπλέον η χώρα μας απαξίωσε να αναπτύξει η ίδια, στο μέτρο πάντα του δυνατού, δική της αυτοκινητοβιομηχανία ή άλλη βιομηχανία παρόμοιου οικονομικού βάρους.
Θα συναντήσουμε πολύ συχνά σήμερα την απαξίωση αυτή της τεχνολογικής ανάπτυξης. Στην τεχνική εκπαίδευση, από τα λύκεια μέχρι τα πανεπιστήμια, στις δομές του Ελληνικού Δημοσίου, στη βιομηχανία. Σε πολλές πτυχές της ζωής μιάς χώρας που κατά παράδοξο τρόπο εκπρόσωποί της επιστήμονες διακρίνονται σε χώρες όπου η τεχνολογική ανάπτυξη είναι πολλά χρόνια μπροστά από τη δική μας.
Απόψεις για τα blog.
Posted by: Stylo on: Δεκεμβρίου 13, 2006
Η συζήτηση που προκάλεσε το κείμενο για τα blog συνεχίζεται. Εδώ θα βρείτε κάποιες νέες απόψεις επί του θέματος :
Σχόλια επί των ελληνικών weblog!
Posted by: Stylo on: Σεπτεμβρίου 29, 2006
Δεν το είχα πάρει είδηση, ώσπου κάποια στιγμή διαπίστωσα ότι ένα από τα post που ανέβασα, το “Παράδειγμα των Ελληνικών weblog” έχει δώσει την αφορμή για να ανοίξει μιά μικρή συζήτηση στο δίκτυο, που μπορείτε να τη βρείτε στη διεύθυνση:
http://www.myprotia.gr/community/viewtopic.php?t=4601
Το Myprotia.gr αποτελεί μία ηλεκτρονική κοινότητα των φοιτητών του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών του Πανεπιστημίου της Πάτρας. Αξίζει να επισκευθείτε τη σελίδα γιατί είναι μία συλλογική προσπάθεια πολλών χρηστών με κοινό ενδιαφέρον την τεχνολογία.
Καλή συνέχεια παιδιά!
Το Rhino σε δράση!
Posted by: Stylo on: Σεπτεμβρίου 5, 2006
Σας δίνω μερικά παραδείγματα εφαρμογής των δυνατοτήτων του Rhino στη μηχανολογία.Έτσι… για να ανάψουν τα αίματα!
 |
 |
 |
Ο “Ρηνόκερος”
Posted by: Stylo on: Αυγούστου 25, 2006
|
Βρήκα τυχαία την σελίδα της McNeel (http://www.mcneel.com/), την οποία συμπεριέλαβα στους συνδέσμους της διπλανής στήλης. Για να είμαι ειλικρινής δεν την γνώριζα, όπως επίσης δεν γνώριζα και ένα από τα προγράμματα που κατασκευάζει. Το Rhinoceros. Είναι ένα πρόγραμμα τρισδιάστατου σχεδιασμού για τα Windows με πολύ καλές δυνατότητες Shading και Rendering και από ότι βλέπω είναι ευρέως γνωστό στο εξωτερικό. |
Ρίξτε μιά ματιά αν θέλετε και κατεβάστε την πλήρως λειτουργική δοκιμαστική έκδοση (Evaluation) με δυνατότητα 25 αποθηκεύσεων (είναι γύρω στα 30 ΜΒ) που θα την βρείτε στη διεύθυνση (http://download.mcneel.com/rhino/3.0/eval/). Μπορείτε επίσης να δείτε εντυπωσιακά δείγματα δουλειάς που έγινε με το πρόγραμμα.
Δημοσιεύω παρακάτω μία λίστα με τα προϊόντα της εταιρίας:
Rhinoceros®, accurate freeform modeling for Windows.
Flamingo™, photorealistic rendering for Rhino.
Penguin™, sketch/cartoon rendering for Rhino and AutoCAD.
Bongo™, design animation for Rhino.
AccuRender®, raytrace and radiosity rendering for AutoCAD and Revit.
Blocks and Materials for AccuRender.
Ink and Paper supplies for HP DesignJet large-format printers.
Bubble, a free information assistant for AutoCAD users.
DosLIB™, a free LISP library of Windows and DOS functions for AutoCAD users and developers.
openNURBS™, a free C++ and .NET library for reading and writing Rhino’s native 3DM file format.
Τελευταία σχόλια