Φίλε το αρνάκι θέλει κατέβασμα!
Posted by: Stylo on: Οκτωβρίου 13, 2009
Επειδή κουραστήκαμε με τις άλλες ασχολίες μας και το μυαλό μας θέλει λίγο να αλλάξει σκέψεις και επειδή το Πάσχα αργεί ακόμη, νομίζουμε ότι θα έχουμε καιρό να παρουσιάσουμε και να αναπτύξουμε μία μικρή και χαριτωμένη ιδέα για την επίλυση ενός φαινομενικά ασήμαντου προβλήματος που έχει σχέση με το ψήσιμο του Πασχαλινού αρνιού. Πριν σας θέσουμε το πρόβλημα θα κάνουμε μία μικρή ιστορική αναδρομή.
Παρότι στην Μακεδονία δεν συνηθίζεται τόσο πολύ, στην Κεντρική και Νότια Ελλάδα είναι ευρέως γνωστή η χρήση της σούβλας για το ψήσιμο του Πασχαλινού αρνιού. Η τεχνική άρχισε να χρησιμοπιείται από την εποχή της Τουρκοκρατίας με σούβλα από ξύλο στηριγμένη σε δύο ξύλινα παλούκια με διχάλα στην κορυφή, σε σχήμα Υ. Για την διατήρηση της θράκας ανοίγονταν μία λακκούβα στο έδαφος με μήκος ίδιο περίπου με αυτό της σούβλας και πλάτος δύο έως τρείς φορές μεγαλύτερο από αυτό του αρνιού. Το γύρισμα της σούβλας γινόταν φυσικά με το χέρι.
Αν και ακόμη και σήμερα πολλοί “μάστορες” του είδους συνηθίζουν για λόγους κόστους και ταχύτητας να σκάβουν λάκκο για την θράκα, εντούτις, το ξύλο για τα στηρίγματα και τις σούβλες έχει αντικατασταθεί από ανοξείδωτο ατσάλι και το γύρισμα γίνεται με έναν μικρό ηλεκτροκινητήρα από μηχανισμό υαλοκαθαριστήρων αυτοκινήτου. Για λόγους εύκολης αλλαγής θέσης της θράκας όταν ο καιρός το επιβάλει, χρησιμοποιείται πλέον ευρέως η κατασκευή ψησταριάς φτιαγμένης από ένα μεταλλικό βαρέλι κομμένο στα δύο κατά το μήκος του, όπου τα δύο κομμένα μισά τμήματα κολλούνται μεταξύ τους κατά πλάτος έτσι ώστε να δημιουργείται μία μεγάλη ημικυλινδρική λεκάνη που πατάει πάνω σε μεταλλικά στηρίγματα. Φυσικά υπάρχουν και ψησταριές κατασκευασμένες από την αρχή σε σχήμα ορθογώνιου παραλληλεπίπεδου. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε εύκολα να μεταφέρουμε αυτή την ψησταριά-λεκάνη όπου θέλουμε όταν ο καιρός μας τα χαλάει ή ο ήλιος μας ζορίζει περισσότερο.
Το πρόβλημα όμως που αναφέραμε και η μικρή λύση του, δεν αφορά στην κατασκευή της λεκάνης για την θράκα, αλλά στο είδος των στηριγμάτων που τοποθετούνται στα δύο άκρα της για να στηρίζουν την περιστρεφόμενη σούβλα. Τα δύο κατακόρυφα αυτά στηρίγματα, έχουν συνήθως δύο ή τρείς θέσεις συγκράτησης της σούβλας, μία ψηλά προς την κορυφή, μία στο μέσο και μία χαμηλά κοντά στην φωτιά. Αφού λοιπόν ξεκινήσουμε το ψήσιμο βάζοντας τη σούβλα στο ψηλότερο σημείο, μακριά από την φωτιά, θα έρθει η στιγμή που θα πρέπει να την κατεβάσουμε πιό χαμηλά όσο προχωράει ο χρόνος του ψησίματος.
Εδώ ακριβώς είναι το μικρό μας πρόβλημα. Το κατέβασμα πρέπει να γίνει από δύο άτομα ταυτόχρονα ενώ η σούβλα θα πρέπει να σταματήσει να περιστρέφεται για λίγο πράγμα που δημιουργεί ασυνέχεια στο ομαλό ψήσιμο.
Με την διάταξη των στηριγμάτων που θα δοκιμάσουμε θα επιτρέπεται να γίνεται το ανέβασμα ή κατέβασμα της σούβλας χειροκίνητα, μόνο από ένα άτομο και χωρίς αυτή να σταματήσει να περιστρέφεται. Ας το δοκιμάσουμε. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι έναν μηχανουργό με όρεξη για παιχνίδι!
Τα πάντα για τα δίκτυα ατμού.
Posted by: Stylo on: Δεκεμβρίου 6, 2008
Πουθενά αλλού δεν φανταζόμουνα ότι θα μπορούσα να βρώ τόσα πολλά και λεπτομερή στοιχεία για τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις ατμού! Η ιστοσελίδα της εταιρείας Spirax Sarco που δυστυχώς δεν φαίνεται να έχει επίσημη αντιπροσωπεία στην Ελλάδα, περιέχει έναν θησαυρό από πληροφορίες για τα δίκτυα παραγωγής και διανομής ατμού από το ατμολεβητοστάσιο μέχρι και την κατανάλωση.
Αρχές λειτουργίας, υπολογισμοί, εξαρτήματα, διαφημιστικά φυλλάδια των προϊόντων της, παρουσιάζονται σε τρείς μεγάλες θεματικές ενότητες. Οι άνθρωποι έχουν κάνει σημαντική δουλειά!
Η πρώτη θεματική ενότητα περιλαμβάνει, σε πολλά μαθήματα, όλες τις γνώσεις που έχουν αποκτήσει εκ πείρας για τα δίκτυα του ατμού. Τις έχουν μάλιστα συγκεντρώσει και σε ένα πλήρες βιβλίο με το τίτλο “The steam and Condensate Loop” που μπορεί κανείς να το παραγγείλει μέσω ίντερνετ!
Η δεύτερη ενότητα, περιλαμβάνει 111 παραδείγματα τεχνικών λύσεων σε δίκτυα ατμού, με διαγράμματα συνδεσμολογίας εξαρτημάτων, παρουσίαση των χρησιμοπούμενων εξαρτημάτων και αντίστοιχες παραπομπές στα τεχνικά φυλλάδια.
Η τρίτη ενότητα είναι το σύνολο των διαφημιστικών φυλλαδιών, φύλλων τεχνικών χαρακτηριστικών και εγχειριδίων εγκατάστασης και συντήρησης για κάθε εξάρτημα δικτύου ατμού που κατασκευάζει η εταιρεία.
Blue 9 Studios. Η νέα ιστοσελίδα.
Posted by: Stylo on: Ιουνίου 10, 2007
Ξεκινήσαμε επιτέλους την λειτουργία της νέας ιστοσελίδα των Blue 9 Studios. Η νέα ιστοσελίδα είναι φτιαγμένη με την βοήθεια του Joomla! Για όσους ενδιαφέρονται να γίνουν μέλη και να συνεισφέρουν στην δημοσίευση νέων άρθρων πάνω σε τεχνικά θέματα, ας ρίξουν μιά ματιά στο site!
Περιμένουμε τα σχόλιά σας, μέσω του παρόντος blog!
Ελληνική παρουσία στο Internet. Μύθοι και πραγματικότητα.
Posted by: Stylo on: Απριλίου 9, 2007
Το παρακάτω κείμενο αναδημοσιέυεται από την ιστοσελίδα www.ips.gr και είναι γραμμένο από τον φίλο μου Νίκο Πατρώνη, με πολλά χρόνια εμπειρίας στην ελληνική αγορά του ίντερνετ :
“Στις αρχές του 1997 άρχισε να περνάει από τα πανεπιστήμια της χώρας και να γίνεται γνωστό στο ευρύ κοινό το διαδίκτυο. Με την διάθεση των πρώτων dial up συνδέσεων άρχισαν δειλά τα πρώτα βήματα μέσα σε ένα θολό τοπίο αγνοίας και σκεπτικισμού. Δημοφιλή σημεία στο διαδίκτυο εκείνη την εποχή και έπειτα, ήταν το video της Pamela Anderson, η ιστοσελίδα του net gammon (για τάβλι) και τα tucows (όπου κατέβαζε κανείς δωρεάν προγράμματα για τον υπολογιστή του). Οι πρώτες ελληνικές ιστοσελίδες ήταν αυτές των παροχέων (ISPs) και μερικών μεγάλων εταιριών που ακριβοπλήρωσαν με μερικά εκατομμύρια την υπεροψία τους.
Μετά ήρθε η εποχή των web designers. Κάθε έφηβος, ελεύθερος επαγγελματίας, δημόσιος υπάλληλος (κατά προτίμηση εκπαιδευτικός), ακόμα και συνταξιούχος που είχε το χρόνο να «σκαλίσει» το Microsoft Front Page Express ή το Microsoft Front Page 98 (εκείνη την εποχή διάσιμο πρόγραμμα δημιουργίας ιστοσελίδων), γέμισε τον ελληνικό διαδικτυακό χώρο με ερασιτεχνικές ιστοσελίδες. Έτσι ξεκίνησε η εποχή όπου τα όνειρα για γρήγορα λεφτά παρακίνησαν πολλούς να ξεκινήσουν χωρίς οργάνωση και σχέδιο μια ανώριμη επιχειρηματική δραστηριότητα σαν web designers. Στα χρόνια που ακολούθησαν είδα ανθρώπους να εγκαταλείπουν το προηγούμενο επάγγελμά που εξασκούσαν και να βγάζουν κάρτες ιδρύοντας με κάποιον φίλο τους μια εταιρία internet. Είδα επίσης και «επενδυτές», άτομα που είχαν μερικά εκατομμύρια να ρισκάρουν και που είδαν στο Internet ανάλογο κέρδος με αυτό των «πυραμίδων» που τον προηγούμενο χρόνο έπαψαν να λειτουργούν.
Το σενάριο ήταν τις περισσότερες των περιπτώσεων το ίδιο. Ένας μικρομεσαίος επιχειρηματίας με συγκρατημένη αισιοδοξία να τολμά την προβολή της επιχείρησής του στο Internet και ένας κουστουμαρισμένος και χαμογελαστός πωλητής να του εκθειάζει τις υπηρεσίες που προσφέρει η εταιρία του. Χιλιάδες υποσχέσεις, χιλιάδες οι προσδοκίες, χιλιάδες οι κατοχυρώσεις ονομάτων (domain name) σε μια μάχη για τον ποιος θα προλάβει το domain το καλό ! Τα επιχειρήματα θύμιζαν αυτά ασφαλιστικών εταιριών και η αμάθεια των πωλητών καλυπτόταν έντεχνα με λέξεις αγγλικές και παράξενες. Μπουρδουκλωμένες έννοιες και ονόματα που φιγουράριζαν με έντονα γράμματα στα εξώφυλλα των πρώτων περιοδικών Internet και πληροφορικής που εμφανίστηκαν.
Η εποχή του 1998 δεν έχει ακόμα περάσει ! Οι έννοιες βέβαια άρχισαν να γίνονται περισσότερο γνώριμες και έτσι η δυνατότητα σύγκρισης και επιλογής διαχωρίζει τους απατεώνες από τους σωστούς επαγγελματίες. Παρόλα αυτά όμως η αμάθεια και η επιπολαιότητα με την οποία αντιμετωπίζουν το Internet, οδηγούν σε λάθος επιλογές πολλούς επιχειρηματίες. Όμως ποιοι είναι οι μύθοι και ποια η πραγματικότητα;
Ας αναλογιστούμε πρώτα κάτι και ας απαντήσουμε σε μια πολύ βασική ερώτηση. Έστω λοιπόν ότι είσαστε ένας μικρομεσαίος έλληνας επιχειρηματίας σήμερα. Όπως οι περισσότεροι στη σημερινή πραγματικότητα, αγωνίζεστε οριακά να επιβιώσετε οικονομικά, να αντέξετε τον ανταγωνισμό του κλάδου σας, να βρείτε λύσεις που να μειώσουν τα λειτουργικά σας έξοδα και αν τα καταφέρετε, να ανοιχτείτε σε μια νέα γεωγραφική αγορά με καινούργιες συνεργασίες. Σε αυτό το άγχος έρχονται να προστεθούν και τα όποια προσωπικά προβλήματα που έχει ο καθένας. Μέσα στον πανικό λοιπόν που ζει ποιες είναι οι προσδοκίες και τι τελικά αποζητά ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας σήμερα;
Οι απαντήσεις που πήραμε κάνοντας την ίδια ερώτηση σε κάποιους ήταν:
- Θέλω κάτι που να μου εξασφαλίζει μια σταθερή ροή εσόδων που θα μπορώ να στηριχθώ για ρευστότητα.
- Θέλω να δημιουργήσω ένα δίκτυο μεταπωλητών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό αργότερα
- Θέλω να αυτοματοποιήσω κάποια σημεία της επιχείρησής μου για να κερδίσω χρόνο για μένα και την οικογένειά μου
- Θέλω να έχω καλύτερο έλεγχο στις διαδικασίες και τις ενέργειες στην επιχείρησή μου
- Θέλω να κάνω το brand name μου γνωστό
- Θέλω να δημιουργήσω ένα club πελατών
Όποια και να είναι τα όνειρα και οι στόχοι των επιχειρηματιών, αυτά που εκφράζουν σε πρώτη επαφή είναι τα δικά τους «θέλω» και μόνο. Όχι του πελάτη τους. Ένα ακόμα βασικό στοιχείο είναι το ότι οι περισσότεροι είναι αγανακτισμένοι με την σημερινή κατάσταση και ζητάνε δραστικές αλλαγές όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Τη διαπίστωση αυτή χρησιμοποίησαν παλαιότερα και οι «γνώστες» του Ελληνικού χρηματιστηρίου για να αποσπάσουν «έντεχνα» τεράστια κεφάλαια από την μεσοαστική τάξη της ελληνικής κοινωνίας. Γρήγορο κέρδος χωρίς κόπο !
Τι σχέση έχει όμως το Internet και τι λύσεις μπορεί να προσφέρει; Όπως προαναφέραμε, το 1998 άνοιξαν οι ασκοί, όχι του Αίολου αλλά της «αρπαχτής». Εκατοντάδες επιχειρήσεις φύτρωσαν από το πουθενά προσφέροντας «υπηρεσίες internet» μεταξύ άλλων υπηρεσιών (μεταφορικές εταιρίες, ασφάλειες, μεσίτες, εταιρίες καθαρισμού, courier, κ.α.). Όλοι αυτοί «διαφήμισαν» πρώτα γνωστούς και φίλους (με το αζημίωτο ή δωρεάν για να έχουν κάτι να δείχνουν). Οι επόμενοι ήταν τα θύματα καθώς κλήθηκαν να πληρώσουν τις αποτυχίες, τα χρέη από τις γραμμές και το απωθημένο κάθε αποτυχημένου «web designer». Όλοι λοιπόν στον πανικό της «επένδυσης» για να μπορούμε να πίνουμε τον φραπέ μας στην παραλία όσο ο Lee από την Κίνα μας στέλνει email για το κοντέϊνερ που φέρνουμε κοψοχρονιά !
Δεν είναι αυτό το Internet φίλοι μου ! Το Internet αναπτύχθηκε σαν ένα παγκόσμιο δίκτυο μετάδοσης πληροφορίας. Πληροφορία ! Δεν φτιάξανε δίκτυο για μετάδοση video clip οι άνθρωποι του Internet. Δεν είναι τηλεόραση (ευτυχώς) ! Ο ταλαίπωρος ο χρήστης πληροφορία ζητάει. Δεν θα τον εντυπωσιάσετε με κινούμενα γραφικά, ήχο και εντυπωσιακές θηλυκές υπάρξεις. Αν ζητάει κάτι τέτοιο, μέσα στην ανωριμότητα του, θα αναζητήσει «θηλυκές υπάρξεις +διαθέσιμες» σε κάποια μηχανή αναζήτησης. Θα πάει ο ίδιος προς την πληροφορία, δεν θα περάσει βιαστικά μπροστά από τα μάτια του και περιμένουμε να εντυπωσιαστεί για να στρίψει το κεφάλι και να πάρει το διαφημιστικό μήνυμα. Ο χρήστης θέλει να βρει αυτό που ψάχνει όσο το δυνατόν γρηγορότερα και σαφέστερα. Γιατί λοιπόν να σταματήσει στο δικό σας μαγαζί; Δώστε του ένα σοβαρό λόγο. Ή ακόμα καλύτερα, περισσότερο από έναν λόγους.
Η σημερινή πραγματικότητα στο ελληνικό Internet θέλει τις εταιρίες Internet να κομπάζουν επιδεικνύοντας τις εντυπωσιακές δουλειές τους. Οι πελάτες τους να πληρώνουν την ετήσια ανασφάλειά τους αλλά οι πωλήσεις μέσω διαδικτύου μηδέν (0), αναγνωσιμότητα από το εξωτερικό μηδέν (0) και φυσικά πρόθεση και ετοιμότητα αξιοποίησης ευκαιριών μηδέν (0). Στη γλώσσα τον υπολογιστών όπου όλα μεταφράζονται σε μηδέν (0=ανυπαρξία) και ένα (1=ύπαρξη), το μηδέν είναι 50% επιτυχία ! Είναι μια αρχή ! Όμως πέρα από κάθε διάθεση να διακωμωδήσουμε την κατάσταση, ας αναλογιστούμε τι μπορεί να γίνει και πότε;
Καταρχήν πρέπει πάλι να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να προσαρμοστούμε. Η εμπορική αξιοποίηση του Internet ξεκίνησε από το εξωτερικό, είτε το θέλουμε είτε όχι. Πρέπει λοιπόν να ξεπεράσουμε τα στενά όρια αντίληψης της τοπικής μας κοινωνίας και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε παγκόσμια. Αυτό προϋποθέτει βέβαια εμπειρία εξωτερικού, αλλά ακόμα και αν δεν υπάρχει, υπάρχουν σοβαρές εταιρίες συμβούλων που μπορούν να βοηθήσουν. Θα μου πείτε, γιατί για παράδειγμα ο Γερμανός να αγοράσει από την Ελλάδα όταν υπάρχουν οι φτηνές αγορές της Ασίας (Κίνα, Ταϊβάν) και της Αφρικής (Αίγυπτος, Ν.Αφρική); Για πολλούς λόγους όπως η διαφορά στην ποιότητα κατασκευής, τα έξοδα μεταφοράς, η αξιοπιστία, το ότι δεν θέλει να ρισκάρει σε μια εταιρία φάντασμα σε καθεστώτα που δεν θα βγάλει άκρη κ.α. Πρέπει να βρούμε το «γιατί» στον κλάδο μας και να τους πείσουμε !
Γιατί δεν υπάρχει μια .com ελληνική εταιρία λοιπόν; Το πρώτο προϊόν που έπρεπε να είναι διάσιμο είναι ο τουρισμός. Παράγουμε τουρισμό και ζούμε από τον τουρισμό. Γιατί δεν είμαστε λοιπόν τόσο οργανωμένοι ώστε να πουλάμε τουριστικές υπηρεσίες μέσω διαδικτύου; Η απάντηση είναι και πάλι απλή. Γιατί δεν πήραμε σοβαρά το Internet ! Πως να το πάρουμε δηλαδή όταν τα μέσα ενημέρωσης (τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες, περιοδικά) σαμποτάρουν το διαδίκτυο γιατί παίρνει μερίδιο από την διαφημιστική πίτα ! Γι’ αυτό ποτέ δεν πρότειναν κάποια σοβαρή ιστοσελίδα αλλά παρουσιάζουν όλα τα τρελά, παράξενα και πρόστυχα του διαδικτύου σαν απειλή, για εμάς και τα παιδιά μας.
Αν αντιμετωπίσουμε ΣΟΒΑΡΑ το διαδίκτυο και σεβαστούμε τους κανόνες του, τότε θα μας σεβαστεί και η κοινότητα των χρηστών, μια κοινότητα που κερδίζει εκθετικά έδαφος κάθε μέρα (4 στους 10 Έλληνες ηλικίας 18-58 ετών έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο με κάποιο τρόπο. Στο εξωτερικό το ποσοστό είναι μεγαλύτερο). Θυμηθείτε να δώσετε πληροφορία και κίνητρο στον αναγνώστη σας, αν τελικά αποφασίσετε να προβληθείτε με κάποια ιστοσελίδα. Απευθυνθείτε στους ειδικούς. Δεν θα δίνατε ποτέ στον 15χρονο ανεψιό σας να αναλάβει την διαφήμιση της επιχείρησής σας. Μην το κάνετε αυτό για την «ηλεκτρονική σας βιτρίνα». Η Ελλάδα «ανεβαίνει» στα μάτια των ξένων και μαζί με αυτήν και εσείς. Θα εκμεταλλευτείτε την εποχή ή θα σας προσπεράσει ;
Καλή επιτυχία !”
Από τη «μαύρη τρύπα» στο… τζατζίκι
Posted by: Stylo on: Ιανουαρίου 12, 2007
Ψάχνοντας σε ένα παλιό αρχείο με ψηφιακά “αποκόμματα” από on-line εκδόσεις εφημερίδων θυμήθηκα αυτό το άρθρο που δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική έκδοση της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας το 1998. Αφορά μιά εντυπωσιακή περίπτωση επιστήμονα και ήθελα πάρα πολύ να την αναφέρω και σε αυτό το blog.
“Από τη «μαύρη τρύπα» στο… τζατζίκι”
Οι ελληνικές ημέρες μιας επιστημονικής μεγαλοφυΐας.
Ποιο είναι το αγαπημένο φαγητό μιας μεγαλοφυΐας; Αν πρόκειται για τον κ. Στίβεν Χόκινγκ, το… τζατζίκι. Στις επτά ημέρες που έμεινε στη Σάμο για το συνέδριο κοσμολογίας οι διαδρομές του μυαλού του στο Σύμπαν αποδείχθηκαν δύσβατες για τους αμύητους, τα όνειρά του όμως (στα οποία η αναπηρία δεν είναι παρά μια λεπτομέρεια του ασυνείδητου) τους χώρεσαν όλους. Ο κ. Χόκινγκ προσαρμόστηκε γρήγορα στην ελληνική κουζίνα, ακολούθησε ασμένως το πρόγραμμα του συνεδρίου και τα βραδινά γλέντια, έκανε τον γύρο του νησιού και όποτε έβρισκε ευκαιρία πείραζε τους συνοδούς του. Το αγαπημένο του αστείο ήταν να αναπτύσσει ξαφνικά ταχύτητα με το καροτσάκι και να αφήνει σύξυλους τους υπόλοιπους να «τρώνε τη σκόνη του». Το χιούμορ του κ. Χόκινγκ αποδείχτηκε τελικά η μαύρη τρύπα που κατάπιε την αναπηρία του.
Η διάθεσή του φάνηκε από την πρώτη στιγμή. Οταν έφτασε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, απόγευμα του (προ)περασμένου Σαββάτου, έμεινε αρκετή ώρα στο μπαλκόνι θαυμάζοντας τη θέα προς τη θάλασσα. «Μα, εδώ είναι επίγειος παράδεισος!» είπε σε αυτούς που τον συνόδευσαν ως εκεί. «Τι τραβάμε κι εμείς οι φυσικοί για να κάνουμε επιστήμη!».
Το δωμάτιο είχε ετοιμαστεί σύμφωνα με όσα είχε ζητήσει: τα σκεύη για την παρασκευή τσαγιού και καφέ ήταν έτοιμα να χρησιμοποιηθούν ο κ. Χόκινγκ χρειάζεται να παίρνει πολλά υγρά και το ψυγείο γεμάτο με χυμό ανανά που είναι ο αγαπημένος του. Αυτά υπήρξαν όλα κι όλα τα αιτήματά του. Ακόμη και οι ράμπες που τοποθετήθηκαν στο ξενοδοχείο στο οποίο βρίσκεται και ο συνεδριακός χώρος κατασκευάστηκαν με πρωτοβουλία των ιδιοκτητών του. Η ιδέα αποδείχθηκε χρήσιμη, μια και ο κ. Χόκινγκ περνούσε την περισσότερη ώρα της ημέρας έξω… δουλεύοντας.
Ο κ. Χόκινγκ είναι εξαιρετικά απλός, λένε όσοι τον έζησαν αυτές τις ημέρες από κοντά. Τόσο απλός, ώστε όταν το άσημο Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αιγαίου τού ζήτησε να μιλήσει στο συνέδριο, εκείνος δέχθηκε χωρίς την παραμικρή αντίρρηση. «Το Τμήμα μας μπορεί να μην είναι γνωστό στο ευρύ κοινό. Η επιστημονική κοινότητα όμως μας γνωρίζει. Αλλωστε αυτό είναι το δεύτερο συνέδριο κοσμολογίας που διοργανώνουμε. Ο Στίβεν Χόκινγκ δεν ήρθε τυχαία εδώ. Υπήρχε η γνωριμία με έναν από τους καθηγητές μας, τον Σπύρο Κοτσάκη, από το 1990» επισημαίνει ο κ. Ν. Χατζησάββας, καθηγητής Μαθηματικών και μέλος της οργανωτικής επιτροπής. Η γνωριμία αυτή εξελίχθηκε με τα χρόνια. Ετσι, όταν το BBC πρόβαλε έξι ωριαίες εκπομπές με τίτλο «Το Σύμπαν του Στίβεν Χόκινγκ» και συντονιστή τον ίδιο, ο κ. Χόκινγκ έστειλε συνεργείο στη Σάμο όπου «τραβήχτηκε» η πρώτη εκπομπή με θέμα τις απαρχές της κοσμολογίας και τις θεωρίες των αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων. Στην εκπομπή μεταξύ άλλων μίλησε και ο κ. Κοτσάκης.
Η οργανωτική επιτροπή μπορεί να μη συνάντησε πρόβλημα με τον κ. Χόκινγκ, χρειάστηκε όμως να πείσει τους υπόλοιπους ομιλητές ότι θα διαφυλαχθεί ο επιστημονικός χαρακτήρας του συνεδρίου. Με άλλα λόγια, μακριά δημοσιογράφοι και κανάλια! Αλλωστε υπήρχε και το προηγούμενο της Καλιφόρνιας, όπου αντίστοιχο συνέδριο τινάχτηκε στον αέρα μετά την εισβολή δεκάδων δημοσιογράφων και τηλεοπτικών συνεργείων που έπεσαν κυριολεκτικά πάνω στον διάσημο φυσικό. Στη Σάμο κατάφεραν όμως να διαφυλάξουν τον κλειστό χαρακτήρα του συνεδρίου. Κανένας δημοσιογράφος δεν πέρασε τις πόρτες της αίθουσας των ομιλιών με τη συμφωνία να δώσει ο κ. Χόκινγκ μια συνέντευξη Τύπου. «Δεν υπήρξαν διαμαρτυρίες από κανέναν επιστήμονα και να σκεφθείτε ότι στη Σάμο βρέθηκαν αυτές τις ημέρες οι κορυφαίοι αστροφυσικοί στον κόσμο για αυτή τη μεροληπτική, ας πούμε, μεταχείριση του Στίβεν Χόκινγκ από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αφού εντός του συνεδρίου δεν γίνονταν διακρίσεις. Ούτε ο Χόκινγκ ήθελε να έχει διαφορετική μεταχείριση ως επιστήμονας. Λίγο - πολύ όλοι ξέραμε τι θα συμβεί. Το περιμέναμε» λέει ο κ. Χατζησάββας.
Ο ίδιος ο κ. Χόκινγκ δεν φαίνεται ούτε να επιδιώκει την προβολή ούτε να αποφεύγει τα φώτα της δημοσιότητας. Την πρώτη βραδιά, που έτυχε να είναι ανοικτή η τηλεόραση, παρακολούθησε στις ειδήσεις των οκτώ την άφιξή του στη Σάμο και φάνηκε να το διασκεδάζει. Τις επόμενες ημέρες όμως δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για τα εκτενή άρθρα που αφιέρωναν σε αυτόν οι εφημερίδες. Δεν άφηνε τίποτε να τον αποσπάσει από την εργασία του. Λίγο προτού μπει στην αίθουσα όπου θα έδινε τη συνέντευξη Τύπου, υπήρξε μια μικρή καθυστέρηση. «Μήπως μπορώ σε αυτό το διάστημα να επιστρέψω στη φυσική μου;» ρώτησε όταν το έμαθε. Την επόμενη ημέρα, όταν η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του ξενοδοχείου «Ντόρισα Μπέι» κυρία Αντιγόνη Δημητρίου τον πληροφόρησε ότι σε κάποια εφημερίδα υπήρχε φωτογραφία των δυο τους, στην οποία την παρουσίαζαν ως γυναίκα του, περιορίστηκε να χαμογελάσει λέγοντας «αφού είσαι κι εσύ, θα είναι ωραία η φωτογραφία».
Το 24ωρο του κ. Χόκινγκ διαρκεί στην κυριολεξία 24 ώρες. Ο ύπνος του είναι λιγοστός. Το μεγαλύτερο διάστημα της νύχτας μένει ξύπνιος αλλά δεν κάθεται να περιμένει το ξημέρωμα. Κάποια από τις νοσοκόμες που τον συνοδεύουν μόνιμα του κάνει φυσιοθεραπεία και ανάλογα με τη διάθεσή του μπορεί να του διαβάσουν ένα βιβλίο ή να τον βάλουν στο αναπηρικό καροτσάκι για να δουλέψει. Με τον τρόπο αυτό κερδίζει χρόνο. Η ασθένεια του έχει κάνει δύσκολα ακόμη και τα πιο απλά πράγματα, όπως είναι το φαγητό. Για να φάει ο κ. Χόκινγκ χρειάζεται τη βοήθεια της νοσοκόμας του και περίπου τρεις ώρες κάθε φορά που κάθεται στο τραπέζι. Διαλέγει ο ίδιος το φαγητό του, το οποίο σερβίρεται σε μεγαλύτερη ποσότητα από τις συνηθισμένες μερίδες, γιατί δεν καταφέρνει να καταπίνει όλες τις μπουκιές. Τρώει τα πάντα αρκεί να μην περιέχουν αλεύρι, του αρέσει η ποικιλία, φάνηκε να απολαμβάνει ιδιαίτερα την ελληνική κουζίνα ενώ δοκίμασε ταραμοσαλάτα, μπριάμ, ακόμη και στιφάδο.
Στο ταξίδι αυτό τον συνοδεύουν, εκτός από τη σύζυγό του Ελέιν και τον βοηθό του Τομ Ολντ, δύο από τις συνολικά οκτώ νοσοκόμες που έχουν αναλάβει τη φροντίδα του. «Είναι μια κεφάτη παρέα όλοι μαζί» λέει η κυρία Δημητρίου. Οι νοσοκόμες δουλεύουν σε βάρδιες, στις οποίες συμμετέχει και η γυναίκα του. Η κυρία Χόκινγκ βρίσκεται διαρκώς στο πλευρό του άντρα της και τον φροντίζει αδιάκοπα, μισεί όμως τη δημοσιότητα. Η προσπάθειά της να περάσει απαρατήρητη έφερε το αντίθετο αποτέλεσμα. Αποτελώντας και αυτή κομμάτι του μύθου που υφαίνεται τα τελευταία χρόνια γύρω από τον σύζυγό της, έγινε πρωταγωνίστρια σε διάφορα σενάρια και ακραίες ψυχαναλύσεις: από αφοσιωμένη και τρυφερή σύζυγος μετατρεπόταν στα χείλη διαφορετικών ανθρώπων σε μια αγράμματη και αγενή νοσοκόμα που ζηλεύει ακόμη και τις νοσοκόμες του άντρα της. Η ίδια πάντως, ίσως για να αποφύγει δυσάρεστες εκπλήξεις από τους δημοσιογράφους ή επειδή έτσι ήταν το πρόγραμμα της, την ώρα της συνέντευξης Τύπου επισκεπτόταν την Πάτμο. Οι μόνες στιγμές που έδειξε κάποια ενόχληση ήταν όταν έβλεπε ή θεωρούσε πως οι άλλοι δεν προσέχουν αρκετά τον σύζυγό της.
«Θα τη χαρακτήριζα λίγο ιδιόρρυθμη αλλά δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί. Είναι μάλλον η εντύπωση που σου δίνει. Ηταν τρομερά ευγενική με όλους και πολύ τρυφερή με τον άντρα της. Δεν προσπαθεί να του επιβάλλει κάτι, αντιθέτως ζητεί πάντα τη γνώμη του για ό,τι και αν κάνει. Η σχέση τους είναι όπως ενός φυσιολογικού ζευγαριού αλλά πολύ τρυφερή». Η κυρία Σόνια Χαλκίδου, δευτεροετής φοιτήτρια Μαθηματικών, βρισκόταν πολλές ώρες δίπλα στον κ. Χόκινγκ. «Ημουν στην επιτροπή που τον υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο και τον συνόδευσε στο ξενοδοχείο. Μου ζήτησαν να μένω μαζί του και ο ίδιος αλλά κυρίως η γυναίκα του» λέει η κυρία Χαλκίδου. «Δεν χρειάστηκε να κάνω και πολλά πράγματα αν και δυο - τρεις φορές που βοήθησα στη μετακίνησή του η Ελέιν είπε πως έχω ταλέντο για νοσοκόμα. Ο κ. Χόκινγκ εκνευρίζεται όταν του σπρώχνουν το καροτσάκι του. Θέλει να το κινεί μόνος του, να μη νιώθει ότι εξαρτάται από τους άλλους. Για μένα αυτές οι ημέρες ήταν μια εμπειρία αλλά οι άνθρωποι που τον φροντίζουν μόνιμα θα πρέπει να κουράστηκαν πολύ».
Κανένας τους όμως δεν το έβαλε κάτω. Την Τετάρτη έκαναν τον γύρο του νησιού και επισκέφθηκαν τα αρχαία. Βόλτα διάρκειας εννέα ωρών. Ο κ. Χόκινγκ ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την ιστορία των μνημείων και κυρίως για το πότε ξεκίνησε η καταστροφή τους. Στο Ηραίο κατέβηκε από το αυτοκίνητο, εξερεύνησε όλο τον χώρο του ναού και αργότερα ανέλαβε να εξηγήσει στη γυναίκα του ποια ήταν η Ηρα. Αγόρασαν φυσικά σφουγγάρια, πολλές καρτ ποστάλ με φωτογραφίες τοπίων της Σάμου για να τις στείλουν στους συγγενείς τους και ένα βιβλίο με τίτλο «Τα 777 νησιά της Ελλάδας», γιατί το νούμερο τους κίνησε το ενδιαφέρον. Στην παραλία Τσαμαδού όπου κατέληξαν για φαγητό, το ζεύγος Χόκινγκ εντυπωσιάστηκε από το τοπίο και οι υπόλοιποι της παρέας από το ταλέντο της Ελέιν, η οποία έσπευσε να το ζωγραφίσει.
Οσοι γνωρίζουν από κοντά τον κ. Χόκινγκ δεν μπορούν να αντισταθούν στον πειρασμό να εξερευνήσουν το μυστηριώδες καροτσάκι του το βάρος του οποίου ξεπερνά τα 100 κιλά , να ανακαλύψουν τους διαύλους της μεταλλικής του φωνής και τον μηχανισμό της σύνταξης των προτάσεων. Ο κύριος και η κυρία Χόκινγκ βοηθούν ευχαρίστως τους ενδιαφερομένους. Οσοι αποπειράθηκαν όμως να το χρησιμοποιήσουν δοκίμασαν μια, μάλλον δυσάρεστη, έκπληξη. Κανένας τους δεν μπόρεσε να σχηματίσει ούτε μια απλή φράση. «Τα δεδομένα περνούν πολύ γρήγορα από την οθόνη και δεν προλαβαίνεις να δεις τίποτε. Ούτε το γράμμα που ήθελα δεν μπορούσα να πετύχω, όχι ολόκληρη λέξη. Δεν ξέρω πόσο μεγάλος επιστήμονας είναι αλλά του βγάζω το καπέλο. Ο τύπος έχει φοβερά αντανακλαστικά» ομολόγησε μετά τη δοκιμή ένας από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές του Μαθηματικού Τμήματος. Ο κ. Χόκινγκ αυτή τη στιγμή κινεί μόνο τα δύο δάχτυλα του ενός χεριού του και δικαίως προκαλεί δέος η δεξιότητά του να χειρίζεται ένα μηχάνημα όχι τελευταίας τεχνολογίας, το οποίο αποτελεί τον μόνο τρόπο επικοινωνίας του με τον υπόλοιπο κόσμο.
Ο κ. Χόκινγκ όσον καιρό έμεινε στη Σάμο δεν εξαίρεσε τον εαυτό του από τίποτε. Εμενε στην αίθουσα του συνεδρίου αρκετές ώρες και παρακολουθούσε τις ομιλίες των συναδέλφων του. Τα βράδια διασκέδαζε παρέα με τη σύζυγό του και τους υπόλοιπους συνέδρους στις «ελληνικές βραδιές» που είχαν διοργανωθεί προς τιμήν των προσκεκλημένων. Μιλούσε με όλους και πολύ, ανοίγοντας κάθε είδους συζητήσεις, από τον καιρό ως τη φιλοσοφία. Ξεσήκωνε τους υπόλοιπους να πάνε για καφέ στις καφετέριες του Πυθαγορείου. «Ενας άνθρωπος πολύ γλυκός και διαρκώς χαμογελαστός» είναι οι συνηθέστεροι χαρακτηρισμοί που ακούει κανείς για τον κ. Χόκινγκ. Η ευθυμία του και η διάθεσή του για ζωή μένουν στη μνήμη όσων τον γνωρίζουν για πρώτη φορά αλλά σε όσους τον ξέρουν από παλιά προκαλούν θλίψη. Δεν διέφυγε της προσοχής κανενός ότι η κατάσταση της υγείας του φαίνεται να έχει χειροτερέψει τελευταία, γεγονός που συζητήθηκε αρκετά στο περιθώριο του συνεδρίου. Ο κ. Χόκινγκ πάντως καταστρώνει τα μελλοντικά του σχέδια ερήμην της πλαγίας μυατροφικής σκλήρυνσης που τον ταλαιπωρεί για περισσότερα από 35 χρόνια, προσθέτοντας στις εκκρεμότητές του ακόμη ένα ταξίδι στη Σάμο για ξεκούραση, όπως υποσχέθηκε σε αυτούς που τον φιλοξένησαν στο νησί.
ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΗ
ΤΟ ΒΗΜΑ, 06-09-1998
Κωδικός άρθρου: B12497A281
Το πορτρέτο ενός κινητήρα
Posted by: Stylo on: Ιανουαρίου 7, 2007
Τελευταία σχόλια